به نام او
میخندم و میگریم . سهراب تهران چی , جمعی پیاده گردان لات ها , با لنگِ گلِ گردنش , شهید مورخ سال شصت و هفت , روز آخر جنگ ,اینجا وسط دیسکو ریسکو چه میکند؟
- نترس ارمیا این خارجی ها یک سری سگ دارند که بعد بمباران می فرستند جنازه ها را از زیر خاک در بیاورند....صلیب سرخی ها داشتند اگر یادت باشید.یادت هست؟
نمیدانم سهراب چه میگوید.می پرسم منظور؟
-از سگ کمترم اگر جنازه ی رفیقم را توی دیسکو ریسکو منهتن نیویورک پیدا نکنم
گریه ام میگیرد
-جنازه درست, اما این جنازه , جنازه ی رفیقت نیست...جنازه ی سگ است.چرا من باید بیافتم توی این زندگی سگی؟
-بس است حالا...نشستی عشق و حالت را کردی , غرغرش را برای ما گذاشته ای
چیزی نمی گویم.نگاهش میکنم .موی فرفری کوتاه] ته ریش, سبیل پر پشت, لنگ دور گردن, کتانی با پاشنه ی خوابیده جنب نخورده است لاکردار
---------------------------------------
بیوتن
رضا امیرخانی
نمایشگاه کتاب.سالن ناشران عمومی.راهرو15.غرفه نشر علمی
خدا خیر بده رضا امیرخانی عزیزم را
یا حق
